Forum | Εγγραφή | Υπενθύμηση Κωδικού | Λίστα Μελών | Αναζήτηση
 
16/12/2018
User: Pass:  

Αρχική Σελίδα

Παρουσίαση

Οι Θέσεις Μας

Διακήρυξη

Δημοσιεύσεις

Συντονιστική Επιτροπή

Νόμοι που διέπουν το επάγγελμα

Χρήστες: 8271
 
Tel2103813942
Fax2103813942
Email info@akioe.gr
 

NewsLetter

Γράψτε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα μας

 

 
 

Αρθρα

Κρύβονταν 35 χρόνια σε σπηλιές για να μην υπογράψουν δήλωση μετανοίας. Έτρωγαν σαύρες και σκορπιούς. Οι δύο αντάρτες της Κρήτης, που έζησαν τον εμφύλιο έως ......
Η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας
Πώς δημιουργήθηκαν οι ανώνυμες εταιρείες από τον φιλελεύθερο πολιτικό, Ρόμπερτ Λόου, ο οποίος υποστήριζε ότι οι κατώτερες τάξεις δεν πρέπει να ψηφίζουν. Τι σημαίνει το «LtD»...
Ζίγκριντ Σκαρπέλη-Σπερκ: «Αυτοί οι άνθρωποι έκλεβαν αλλά δεν γινόταν τίποτε»
Τζόζεφ Στίγκλιτς , «Η αύξηση του ελάχιστου μισθού δεν βλάπτει την απασχόληση»
Μοχέντ Αλτράντ : Ο ορφανός Βεδουίνος που έγινε δισεκατομμυριούχος

Περισσότερα...

 

Είπαν & λάλησαν

είπαν...

Μοχέντ Αλτράντ από το βιβλίο του :Μποανταουί Ένα παιδί από την έρημο 
Έχετε όραση επιλεκτική….., είπε ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στον κ. Μητσοτάκη  
Κοτζιάς: Έλληνες διπλωμάτες σε εμπόριο παιδικών οργάνων  

Περισσότερα...

λάλησαν...

Πάγκαλος: Θα ψηφίσω ΝΔ, θέλω να τους δω κρεμασμένους στην πλατεία Συντάγματος(1 σχόλιο/α) 
Μητέρα σε Κυριάκο Μητσοτάκη: «Τι γκόμενος είσαι...!»(1 σχόλιο/α) 
Γιάννη Αντωνιάδη προς την κυβέρνηση να βυθίσει τα πλοία της Τουρκίας «Πορθητής» και «Μπαρμπαρός»  

Περισσότερα...

 

Γρήγοροι Σύνδεσμοι

TAXISnet

Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων

Υπουργείο Οικονομίας & Οικονομικών

Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας

Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων

ΙΚΑ

Ο.Α.Ε.Ε.

 

Βοηθήματα

Βιβλιοπαρουσίαση

Νομοθετικά

Ερωτήματα

Εργασία

Οικονομικά

Ομιλίες σε Video

 
 

Η Αριστερά στην εποχή της αμφιβολίας. Του Κωνσταντίνου Τσουκαλά

�������� 
 

Ημερομηνία: 22/4/2013   Μεγέθυνση - Σμίκρυνση - Σχολιασμός

tsoukalas

Πού οδεύει οι κόσμος; Το ερώτημα είναι τόσο παλιό όσο και η Ιστορία. Αλλά είναι σήμερα πιο αναπάντητο από οποτεδήποτε άλλοτε. Μολονότι οι προφήτες, οι οιωνοσκόποι, οι Κασσάνδρες και οι Σίβυλλες έχουν δώσει τη θέση τους σε επιστήμονες μελλοντολόγους, η δυναμική των εξελίξεων είναι υπέρ ποτέ απρόβλεπτη. Τα ιστορικά μέτωπα, που κάποτε έμοιαζαν σαφή και οριοθετήσιμα, διαχέοντα τώρα στη θολούρα μιας αξεδιάλυτης πολυπλοκότητας. Να θυμηθούμε πως μέχρι πρόσφατα, την ίδια στιγμή που οι φιλελεύθεροι ήταν πεπεισμένοι πως η κατίσχυση του συγκροτημένου «ελεύθερου» αγοραίου κόσμου θα οδηγήσει νομοτελειακά στην πρόοδο, οι μαρξιστές μπορούσαν να διαβεβαιώνουν ότι η χειραφέτηση του ανθρώπου θα επέλθει με την αναπόφευκτη ιστορική ήττα του κεφαλαίου μπροστά στις ανερχόμενες δυνάμεις της εργασίας. Ετσι, για μισόν αιώνα η πορεία του κόσμου εμφανιζόταν ως συνάρτηση της έκβασης του «ψυχρού πολέμου». Στο πλαίσιο αυτά οι κοσμοθεωρητικές βεβαιότητες, οι πολιτικές βουλήσεις και οι ιδεολογικές στρατεύσεις εξελίσσονταν ομόλογα και ομόρροπα. Ολοι έμοιαζαν να ξέρουν πού βρίσκονται και τι πρέπει να κάνουν.

 Ολα αυτά αποτελούν όμως παρελθόν. Ο φιλελεύθερος θρίαμβος, η πτώση του Τείχους και η παγκοσμιοποίηση δεν συνεπέφεραν το τέλος της Ιστορίας όπως την ξέραμε, αλλά την αρχή μιας άλλης που κανείς δεν είχε φανταστεί. Ακόμα και αν οι παλιές αντιθέσεις βρίσκονται πάντα μαζί μας, νέα μέτωπα κατακλύζουν το ιστορικό προσκήνιο. Και, ασθμαίνοντας όπως πάντα, ο πολιτικός λόγος ακολουθεί. Οι κατεστημένες βεβαιότητες εμφανίζονται αποσαθρωμένες, οι σημασιακές δομές και οι ιδέες φαντάζουν ανεπαρκείς, οι εξουσίες λειτουργούν υπό αίρεσιν και οι εκλογικεύσεις τους μοιάζουν αθεμελίωτες. Στη «μεταβατική» περίοδο που βρισκόμαστε, κανείς δεν γνωρίζει την υφέρπουσα «λογική» της ιστορικής μετάβασης.

 Ολα αυτά συνδέονται με τη ραγδαία μετατόπιση των παγκόσμιων ισορροπιών εξουσίας και τη διαφαινόμενη αστάθεια όλων των «αυτονόητων» διαχωριστικών γραμμών και ταξινομήσεων. Από τη μια μεριά, το τέλος του «ψυχρού πολέμου» συνεπέφερε την απάλειψη της διάκρισης ανάμεσα στον καπιταλιστικό και στον σοσιαλιστικό κόσμο.

 Από την άλλη μεριά, η έκρηξη του κινεζικού κρατικού καπιταλισμού (και όλων των παραγωγικών γιγάντων που ακολουθούν στα χνάρια του) σηματοδότησε το τέλος της πάγιας κατάτμησης του κόσμου στις ανεπτυγμένες «μητροπόλεις» και στις υπανάπτυκτες «περιφέρειες». Πράγματι, στον νέο πολυ-πολικό κόσμο, η λέσχη των ισχυρών εμφανίζεται ανοιχτή: οι G6 γίνονται G10, G20, ή και όσοι ήθελαν αύριο προκύψει.

 Ταυτόχρονα με την έκλειψη του «δεύτερου» κόσμου, εξαφανίζεται λοιπόν και ο «τρίτος» κόσμος της μόνιμης εξάρτησης και υποτέλειας. Αντί -και στη θέση- της σαφούς πολιτικής και πολιτιστικής αντίθεσης της «Δύσης» και της «Ανατολής», ο νέος «Βορράς» και ο νέος «Νότος» θα οριοθετηθούν ανοιχτά, με αποκλειστικό γνώμονα τις εξελισσόμενες παραγωγικές «επιδόσεις» τους στους κόλπους μιας ενιαίας ανταγωνιστικής αγοράς χωρίς περιορισμούς και σύνορα. Και όλοι πια είναι αιχμάλωτοι της οικουμενικής αυτής «συστημικής» δομής. Κανείς δεν μπορεί να προστατευθεί από τις ετυμηγορίες της, κανείς δεν μπορεί να αποκοπεί ή να απομονωθεί, κανείς δεν μπορεί να επηρεάσει τους κανονισμούς της λειτουργίας της. Ακόμα και οι ισχυρότερες κατεστημένες εξουσίες δεν έχουν πια τη δυνατότητα να εξασφαλίζουν την αναπαραγωγή της οικονομικής τους ισχύος με πολιτικά μέσα. Η διαιώνιση της οικονομικής δύναμης εξασφαλίζεται μόνο μέσα από τη συστηματική προώθηση μιας ανταγωνιστικής αποτελεσματικότητας δίχως τέλος και όρια. Για πρώτη φορά στην Ιστορία, η δυναμική του οικουμενικού καταμερισμού του πλούτου και της ευημερίας φαίνεται να ακολουθεί καθαρά αγοραία κριτήρια. Οι διαφορικοί όροι πρόσβασης των κατά τόπους ανθρώπων στα υλικά αγαθά συναρτώνται πλέον από τη συνεχιζόμενη ανταγωνιστικότητα της συγκεκριμένης κοινωνίας στο πλαίσιο ενός παγκόσμιου χομπεσιανού οικονομικού bellum omnium contra omnes (πολέμου όλων εναντίον όλων).

 Υπό τους όρους αυτούς όμως μετατοπίζονται και οι κοινωνικοπολιτικές αντιθέσεις στους κόλπους των επί μέρους κοινωνιών. Οι σχέσεις κεφαλαίου και εργασίας δεν μπορεί να προσλαμβάνονται όπως πριν. Με δεδομένη την παγκοσμιοποίηση του ανταγωνισμού, η μείωση του κόστους παραγωγής και η αύξηση της παραγωγικότητας τείνουν πια να εμφανίζονται σαν αναγκαίες προϋποθέσεις για την προώθηση ή συντήρηση της «εθνικής παραγωγικής ανταγωνιστικότητας». Και στο μέτρο που η μεταφορά κεφαλαίου και τεχνολογίας παραμένει ελεύθερη και φτηνή, είναι αναμενόμενο οι κατά τόπους εξουσίες να επιχειρούν να συρρικνώνουν το κόστος εργασίας. Και αυτό ακριβώς είναι το ιστορικό περιεχόμενο των εκσυγχρονιστικών και εκλογικευτικών πολιτικών, όπως η «λιτότητα» και η «εσωτερική υποτίμηση».

 Οι πολιτικές και ιδεολογικές συνέπειες της εξέλιξης αυτής είναι απροσμέτρητες. Παντού, στο όνομα του υπερεπικρατειακού ανταγωνιστικού παραγωγιστικού ορθολογισμού, οι ιστορικές επικρατειακές κατακτήσεις των εργαζομένων τείνουν να ανατραπούν και η επικρατειακή διαδικασία ανακατανομής του κοινωνικού πλούτου υπέρ των αδυνάτων αναστρέφεται. Και δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι η νεοφιλελεύθερη «προσαρμογή» στις τρέχουσες περιστάσεις εμφανίζεται με οξύτερες και παροξυστικότερες μορφές εκεί που το κόστος της εργασίας εμφανίζεται συγκριτικά υψηλό, όπως στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ όπου η πολιτική συναίνεση είχε οικοδομηθεί πάνω στη βάση μιας μαζικής κατανάλωσης που στηριζόταν στην αύξηση των μισθών. Η ειρωνεία είναι εξόφθαλμη. Ολα συμβαίνουν ως εάν την ίδια στιγμή που η τέως περιφέρεια «εκδικείται» τις μητροπόλεις που τη δυνάστευαν, το κεφάλαιο «εκδικείται» τις δυνάμεις της εργασίας ανακτώντας, με «ιστορικό τόκο», όλα όσα είχε κάποτε υποχρεωθεί να τους εκχωρήσει.

 Τα νέα αναδυόμενα πολιτικοκοινωνικά μέτωπα δεν μπορεί λοιπόν να είναι ίδια με εκείνα με τα οποία είχαμε εξοικειωθεί. Στο πλαίσιο μιας συνεχώς ανακατανεμόμενης παγκόσμιας ισορροπίας παραγωγικών επιδόσεων, οι πολιτικές στρατηγικές καλούνται να προσαρμοστούν. Η επιδίωξη μεγιστοποίησης της υλικής ευμάρειας των μαζών βρίσκεται βέβαια πάντα στο επίκεντρο. Εφεξής όμως, το αίτημα της ανακατανομής των πόρων μέσα σε μια κοινωνία δεν εμφανίζεται πια ομόρροπο με το αίτημα της κοινωνίας αυτής να βελτιώσει τη συνολική της θέση στο παγκόσμιο σύστημα κατανομής πλούτου.

 Στο μέτρο λοιπόν που οι ανισότητες και οι αδικίες τείνουν να βαθαίνουν, τόσο ανάμεσα στις χώρες όσο και στους κόλπους τους, τα «πεδία» όπου διαμορφώνονται οι πολιτικές στρατηγικές υπακούουν σε συχνά αποκλίνουσες στοχοθεσίες. Η ισχύς της απόφανσης ότι, αν οι εργαζόμενοι θέλουν να εξακολουθούν να ζουν σε μια ευημερούσα χώρα, πρέπει να αποδεχτούν να περιορίσουν δραστικά το επίπεδο της διαβίωσής τους, εμφανίζεται πλέον ως αυταπόδεικτη. Η αναγκαστική λιτότητα των πολλών εμφανίζεται ως προϋπόθεση της ευμάρειας όλων.

 Απέναντι στις νέες αυτές προκλήσεις των καιρών, η απανταχού Αριστερά, τόσο η μεταρρυθμιστική όσο η επαναστατική, στέκεται αμήχανη. Ταλαντευόμενη ανάμεσα στην ιστορικά μη διαπραγματεύσιμη προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και στην προώθηση της παραγωγικής αποτελεσματικότητας των εθνικών οικονομιών, δυσκολεύεται να ιεραρχήσει τις πολιτικές της προτεραιότητες. Και η αμηχανία επιτείνεται από το γεγονός ότι, μη μπορώντας να δρουν μόνες τους οι αριστερές δυνάμεις, αναζητούν συμμαχίες τόσο με «ταξικούς» όσο και με «εθνικούς» όρους. Τα εμφανιζόμενα «Συλλογικά υποκείμενα» της ιστορικής προόδου εμφανίζονται λοιπόν εξ υπαρχής ρευστά, αντιφατικά και «πολυσυλλεκτικά», άρα και δύσκολα οριοθετήσιμα. Και το ίδιο συμβαίνει και σε σχέση με την εγγενώς ασαφή σύνθεση ανάμεσα στις κομματικές και τις κινηματικές μορφές.

 Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η μεγάλη πρόκληση των καιρών. Για όσο καιρό οι δυνάμεις της συντήρησης θα εξακολουθούν να μπορούν να αντιπαραθέτουν τον τρόμο του ανεξέλεγκτου χάους σε μιαν εξαθλίωση που υποτίθεται πως βρίσκεται υπό έλεγχο οι δυνάμεις της ανατροπής θα μειονεκτούν.

Ο φιλελεύθερος θρίαμβος, η πτώση του Τείχους και η παγκοσμιοποίηση δεν συνεπέφεραν το τέλος της Ιστορίας όπως την ξέραμε, αλλά την αρχή μιας άλλης που κανείς δεν είχε φανταστεί

www.efsyn.gr

Η Αριστερά οφείλει λοιπόν να κατορθώσει το ακατόρθωτο επινοώντας νέες πλήρεις απαντήσεις σε ό,τι αφορά τη συμβατότητα των επί μέρους προτάσεών της, εξηγώντας τους τρόπους με τους οποίους στοχεύει να προωθήσει τα συμφέροντα των εργαζομένων στο πλαίσιο της παγκόσμιας ανταγωνιστικής σκακιέρας και συνθέτοντας τις επικρατειακές με τις υπερεπικρατειακές συνιστώσες της χειραφετητικής διαδικασίας. Για να πείθει ως αναγκαία, η ουτοπία πρέπει να εμφανίζεται ιστορικά «πραγματοποιήσιμη». Το αδύνατο είναι εφικτό μόνο αν μπορούμε να το ορίσουμε εις πείσμα των αντιφάσεων που καλούμαστε να επιλύσουμε.

  Σχολιασμός Θέματος «Η Αριστερά στην εποχή της αμφιβολίας. Του Κωνσταντίνου Τσουκαλά»  
  ...κανένας σχόλιασμός  
  σχολιάστε εδώ
για να σχολιάσετε το παραπάνω θέμα πρέπει να εισέλθετε
 
 

Τελευταίες Προσθήκες στην Κατηγορία Aρθρα

 
 

Κρύβονταν 35 χρόνια σε σπηλιές για να μην υπογράψουν δήλωση μετανοίας. Έτρωγαν σαύρες και σκορπιούς. Οι δύο αντάρτες της Κρήτης, που έζησαν τον εμφύλιο έως ......

 14/12/2018 
 

Η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας

 14/12/2018 
 

Πώς δημιουργήθηκαν οι ανώνυμες εταιρείες από τον φιλελεύθερο πολιτικό, Ρόμπερτ Λόου, ο οποίος υποστήριζε ότι οι κατώτερες τάξεις δεν πρέπει να ψηφίζουν. Τι σημαίνει το «LtD»...

 3/12/2018 
 

Ζίγκριντ Σκαρπέλη-Σπερκ: «Αυτοί οι άνθρωποι έκλεβαν αλλά δεν γινόταν τίποτε»

 14/11/2018 
 

Τζόζεφ Στίγκλιτς , «Η αύξηση του ελάχιστου μισθού δεν βλάπτει την απασχόληση»

 12/11/2018 
 

Μοχέντ Αλτράντ : Ο ορφανός Βεδουίνος που έγινε δισεκατομμυριούχος

 9/11/2018 
 

Οι «σκληροί» ηγέτες . Tου Serge Halimi Διευθυντής της "Le Monde diplomatique"

 17/10/2018 
 

Η κατάρρευση της Lehman Brothers , Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

 17/9/2018 
 

Οι 14 στιγμές που θυμόμαστε από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015

 5/7/2018 
 

Γιατί ο Ερντογάν ελπίζει ότι θα επανακάμψει . Άρθρο της Le monde-diplomatique

 19/6/2018 
 

Η άνθιση της βιομηχανίας της βιολογικής γεωργίας. Le Monde diplomatique

 29/5/2018 
 

BlackRock, η εταιρεία στην οποία «ανήκει» ο κόσμος

 23/5/2018 
 

Οικονομική μεγέθυνση, μια θρησκεία υπό εξαφάνιση, απο τον Jean Gadrey

 23/4/2018 
 

Γιατί ιδρύουμε το ΜέΡΑ25;

 26/3/2018 
 

ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ , Νέο «οικονομικό εργαλείο» πολλαπλών χρήσεων για την καπιταλιστική διαχείριση. Επιμέλεια: Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ

 21/3/2018 
 

Στίβεν Χόκινγκ :Ενα... Μυαλό με πολλές διαστάσεις

 15/3/2018 
 

Πρέπει άραγε να πληρώσουμε το χρέος;By Damien Millet, Eric Toussaint

 15/3/2018 
 

«Κόκκινα» δάνεια και δημόσια περιουσία: Τι πρέπει να γίνει . Του Γιάνη Βαρουφάκη

 26/2/2018 
 

Γ. ΣΟΥΡΛΑΣ: «ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ»(1 σχόλιo/α)

 22/2/2018 
 

Η ουτοπία της εξόδου από τα μνημόνια. Aπό το Βασίλη Βιλιάρδο

 1/2/2018 
 

προβολή παλαιότερων

 
  αυτόματη είσοδος την επόμενη φορά; 
Δείτε Επίσης...

Ανακοινώσεις - Νέα

Aρθρα

Ευτράπελα

Επαγγελματικά Ευτράπελα

Εκδηλώσεις

akioe
Η ΑΚΙΟΕ στο YouTube
Νέα απο το Οικονομικό Επιμελητήριο
Παρουσίαση του βιβλίου του Ομότιμου Kαθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Παναγιώτη Ρουμελιώτη 
Εκδήλωση για το επιστημονικό έργο, την συγγραφική δουλειά, την ακαδημαϊκή διαδρομή και την προσωπικότητα του Κώστα Βεργόπουλου. 
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ Ν.ΑΤΤΙΚΗΣ Με θέμα ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ» 
Η φορολογία είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζετε από όλους . Του Χρόνη Ισαακίδη Πρόεδρου του ΠΤ του Οικονομικού Επιμελητηρίου Θεσσαλίας 
Στην αύξηση των συνδρομών στο ΟΕΕ η Α.ΚΙ.Ο.Ε είναι αντίθετη  
Παράταση υποβολής εγκεκριμένων οικονομικών καταστάσεων 

Περισσότερα...

Ανακοινώσεις - Νέα
Διεξαγωγή Σεμιναρίου από το 3o Π.Τ. Κεντρικής Μακεδονίας(1 σχόλιο/α)
Μέχρι πότε «χτίζεται» το αφορολόγητο - Με ποιες δαπάνες θα το επιτύχετε
ΠΟΛ. 1221 /26-11-2018 Καθορισμός των προϋποθέσεων, των όρων, των διαδικασιών και κάθε άλλης αναγκαίας λεπτομέρειας για την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 10 του άρθρου 24 του ν.4172/2013 (ΦΕΚ 167Α’)
ΠΟΛ. 1224 / 5-12-2018 Κοινοποίηση πρακτικού 2004/2018 του Νομικού Συμβούλιου του Κράτους, κατόπιν εγκρίσεώς του, ως προς την ερμηνεία των διατάξεων του άρθρου 12 του Κ.Φ.Δ. για τη χορήγηση αποδεικτικού ενημερότητας στον κληρονόμο με...
ΠΟΛ. 1223 /10-12-2018 Κοινοποίηση των διατάξεων του άρθρου 24 του ν.4579/2018 (Φ.Ε.Κ. 201 Α΄) για θέματα Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.).
ΔΕΕΦ Β 1181859 ΕΞ 2018 Μη-επιβολή τέλους χαρτοσήμου σε υποτροφίες του άρθρου 28 του ν. 4314/2014, όπως ισχύει.

Περισσότερα...

Δείτε Ομιλίες
Οι ομιλίες από την συζήτηση που έγινε στα Χανιά με θέμα Είναι δυνατή η ανάπτυξη της Οικονομίας χωρίς τη μείωση του Δημόσιου χρέους; 
Το σεμινάριο για το Ε9 με την Άννα Κόλλια που διοργάνωσε το ΟΕΕ 

Περισσότερα...

To Ερώτημα της Εβδομάδας

Ποιο αλήθεια είναι χειρότερο, ότι μας έκλεψε ο Γιάννος ή ότι μας κυβέρνησε; (1 σχόλιο/α) 

Περισσότερα...

Έχετε άποψη; Τώρα μπορείτε να σχολιάσετε το ερώτημα της εβδομάδας καθώς και κάθε θεματική καταχώρηση

Περισσότερες πληροφορίες

Βιβλιοπαρουσίαση

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις

Ελληνικό χρέος η διαιώνιση του προβλήματος.
Το μαύρο και το κόκκινο - Βεργόπουλος Κώστας 
Η παγκόσμια κρίση της ευημερίας.Του Χ Α Ρ Η Τ Ο Π Α Λ Ι Δ Η  

Περισσότερα...

Επαγγελματικές Εκδόσεις

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο των Δημ. Σταματόπουλου - Παρ. Σταματόπουλου - Γιάννη Σταματόπουλου 
ΝΕΟ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ. Του Παντελή Σ. Παπαστάθη Οικονομολόγου – Συγγραφέα 
Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος - Ανάλυση Ερμηνεία.Των Δ. Σταματόπουλου - Α. Καραβοκύρη 

Περισσότερα...

Λογοτεχνικές Εκδόσεις

«Η σμίλη των πελάγων» Της Χρυσούλας Δημητρακάκη 
«H γοητεία μιας συντριβής». Του Μάρδα Δημήτρη 
Επί σκηνής χωρίς πρόβα.Του Δημήτρη Μπουραντά 

Περισσότερα...

Σας Προτείνουμε...

Κωδικας Φ.Π.Α

©2008 akioe.gr - ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

Δυναμικές Ιστοσελίδες σε ASP με προσαρμοσμένα Content Manager Tools, αυτόματα Newsletters και υποστήριξη RSS 2.0
περισσότερες πληροφορίες...

Για αυτόματη είσοδο, κάντε κλικ εδώ. Δώστε στο User το αναγνωριστικό User ID και στο Pass τον κωδικό πρόσβασης.

RSS Feed

κάνε την αρχική σελίδα

προσθήκη στα αγαπημένα