Forum | Εγγραφή | Υπενθύμηση Κωδικού | Λίστα Μελών | Αναζήτηση
 
24/5/2018
User: Pass:  

Αρχική Σελίδα

Παρουσίαση

Οι Θέσεις Μας

Διακήρυξη

Δημοσιεύσεις

Συντονιστική Επιτροπή

Νόμοι που διέπουν το επάγγελμα

Χρήστες: 1626
 
Tel2103813942
Fax2103813942
Email info@akioe.gr
 

NewsLetter

Γράψτε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα μας

 

 
 

Αρθρα

BlackRock, η εταιρεία στην οποία «ανήκει» ο κόσμος
Οικονομική μεγέθυνση, μια θρησκεία υπό εξαφάνιση, απο τον Jean Gadrey
Γιατί ιδρύουμε το ΜέΡΑ25;
ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ , Νέο «οικονομικό εργαλείο» πολλαπλών χρήσεων για την καπιταλιστική διαχείριση. Επιμέλεια: Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Στίβεν Χόκινγκ :Ενα... Μυαλό με πολλές διαστάσεις
Πρέπει άραγε να πληρώσουμε το χρέος;By Damien Millet, Eric Toussaint

Περισσότερα...

 

Είπαν & λάλησαν

είπαν...

Λεωνίδας Γρηγοράκος πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Σκάνδαλο υπάρχει και πρέπει να διερευνηθεί 
Η Ντόρα «αδειάζει» στελέχη της ......(1 σχόλιο/α) 
Κοινωνικό μέρισμα μόνο για Έλληνες; 

Περισσότερα...

λάλησαν...

«Σας θάψαμε στον Γράμμο, θα σας θάψουμε ξανά»(1 σχόλιο/α) 
Σχόλια που έκανε σε ραδιοσταθμό της Θεσσαλονίκης ο υφυπουργός Παιδείας Κώστας Ζουράρις 
Αδωνις Γεωργιάδης: «Την αληθινή αντίσταση στη χούντα την έκανε μόνο ο βασιλιάς»  

Περισσότερα...

 

Γρήγοροι Σύνδεσμοι

TAXISnet

Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων

Υπουργείο Οικονομίας & Οικονομικών

Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας

Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων

ΙΚΑ

Ο.Α.Ε.Ε.

 

Βοηθήματα

Βιβλιοπαρουσίαση

Νομοθετικά

Ερωτήματα

Εργασία

Οικονομικά

Ομιλίες σε Video

 
 

Brexit: Από την διεύρυνση στη… συρρίκνωση. Του Μωυσή Λίτση

�������� 
 

Ημερομηνία: 30/5/2016 9:00:00 πμ   Μεγέθυνση - Σμίκρυνση - Σχολιασμός

Brexit: Από την διεύρυνση στη… συρρίκνωση.



 
 Του Μωυσή Λίτση*

  Δώδεκα χρόνια μετά την τελευταία διεύρυνση της, τον Μάιο του 2014 με την εισδοχή δέκα ακόμη κρατών και δεκατέσσερα χρόνια μετά την καθιέρωση του ευρώ, εγχείρημα που προορίζονταν μετά την νομισματική ένωση να φέρει και την πολιτική, η ΕΕ βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο αποχώρησης ενός κράτους μέλους. Και μάλιστα ενός κράτους, της Βρετανίας, η οποία παρά την αμφίσημη σχέση της με την Ευρώπη, είναι μία από τις επτά ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου και στρατιωτική υπερδύναμη.
 Με το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου, υπέρ της παραμονής ή αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ, το ευρωπαϊκό εγχείρημα βρίσκεται αντιμέτωπο με μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην ιστορία του.
 Για πρώτη φορά τίθεται στην λαϊκή ετυμηγορία, όχι η ένταξη ή μη μιας χώρας στην ΕΕ, ούτε η απόρριψη ή έγκριση κάποιας συμφωνίας, όπως συνέβη με τα εξίσου σημαντικά δημοψηφίσματα για τη συνθήκη του Μάαστριχτ στις αρχές της δεκαετίας του ’90 σε Γαλλία και Δανία ή του λεγόμενου ευρωσυντάγματος το 2005 σε Γαλλία και Ιρλανδία, αλλά η ίδια η παραμονή μιας χώρας σε αυτήν και μάλιστα μιας χώρας με σημαίνουσα πολιτική και οικονομική βαρύτητα.
 Το παράδοξο στην βρετανική περίπτωση είναι ότι η πρόκληση δημοψηφίσματος για την ΕΕ, προήλθε κυρίως από το Συντηρητικό Κόμμα, το οποίο εδώ και καιρό εμφανιζόταν διχασμένο όσον αφορά την ευρωπαϊκή πολιτική, δεχόμενο πιέσεις από την άνοδο του ακροδεξιού ευρωσκεπτικιστικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας (UKIP).
 
Αντιθέτως οι Εργατικοί εμφανίζονται αναφανδόν υπέρ της παραμονής, με τον θεωρούμενο υπεραριστερό νέο ηγέτη του κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν να υιοθετεί, με προοπτική μιας διαφορετικής περισσότερο φιλοκοινωνικής ΕΕ, τη στήριξη στην καμπάνια του «ναι».
 
 Πίσω από την  επιδίωξη της Βρετανίας, να μείνει έξω από τις διαδικασίες περαιτέρω ενοποίησης, κρύβεται η ανησυχία για την απώλεια της πρωτοκαθεδρίας του λονδρέζικου Σίτι ως ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό κέντρο.
 Η αντίθεση στα προνόμια που απολαμβάνουν και δικαίως στα πλαίσια του ευρωπαϊκού κεκτημένου οι μετανάστες που προέρχονται από κράτη μέλη της ΕΕ που ανήκουν στο πρώην ανατολικό μπλοκ(Πολωνία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Τσεχία κλπ), είναι περισσότερο δικαιολογία για τον επαναπατρισμό των ψηφοφόρων του UKIP  στο Συντηρητικό Κόμμα, παρά η θεμελιώδης αιτία  για τον τρέχοντα βρετανικό ευρωσκεπτικισμό.

 Αμφίσημη σχέση.
 
   Η σχέση του Λονδίνου με την ΕΕ μπορεί να ήταν πάντοτε αμφίσημη, η αυξανόμενη γερμανική επιρροή και η υποχώρηση του λεγόμενου γαλλογερμανικού άξονα τα τελευταία χρόνια, ενίσχυσε  ωστόσο την αίσθηση περιθωριοποίησης και συνέτεινε στη διάθεση «ανεξαρτητοποίησης» από τη μέγγενη Βρυξελλών-Βερολίνου.
 Η πρώην πρωθυπουργός των Συντηρητικών «σιδηρά κυρία» Μάργκαρετ Θάτσερ είχε αντιταχθεί το 1990 αρχικά στην γερμανική ενοποίηση, φοβούμενη προφανώς την ισχυροποίηση της Γερμανίας, σε αντίθεση για παράδειγμα με το Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν, που είχε δει στη νομισματική ενοποίηση, μέσο χειραγώγησης πιθανής αναβίωσης του γερμανικού σωβινισμού.
 Δεν είναι τυχαίο ότι στην προεκλογική αντιπαράθεση, επιστρατεύονται «μπρουτάλ» επιχειρήματα, περί «σχεδίου Χίτλερ» από τον υποστηρικτή του «όχι» πρώην δήμαρχο του Λονδίνου Μπορίς Τζόνσον ή αναβίωσης των εθνικισμών και πιθανού τρίτου παγκοσμίου πολέμου…, από τον υποστηρικτή του «μένουμε ΕΕ» Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον. Επιχειρήματα που παραπέμπουν στη σκοτεινή περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τους ευρωπαϊκούς ανταγωνισμούς που προηγήθηκαν.
 Οι ίδιες οι σχέσεις Κάμερον-Μέρκελ δεν ήταν οι καλύτερες, παρά τα κατά καιρούς φωτογραφικά ενσταντανέ « οικογενειακής ευτυχίας». Ο Κάμερον αρνιόταν μέχρι την τελευταία στιγμή να στηρίξει το 2014 την υποστηριζόμενη από το Βερολίνο υποψηφιότητα Γιουνκέρ για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με μόνο σύμμαχο τον αμφιλεγόμενο ηγέτη της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν.
 Η ταμπλόιντ εφημερίδα Sun, ανακάλυψε μάλιστα «ναζιστική σχέση» στο οικογενειακό παρελθόν του Γιουνκέρ, αναφερόμενη στη με τη βία κατάταξη του εργάτη χαλυβουργίας πατέρα του στην Βέρμαχτ και τον τραυματισμό του στο ανατολικό μέτωπο. Πληροφορία που λέγεται ότι προήλθε από κύκλους της Ντάουνιγκ Στριτ.
 Η επιφυλακτικότητα απέναντι σε μία ισχυροποιημένη οικονομικά και κυρίως πολιτικά Γερμανία, η οποία δίνει τον τόνο των ευρωπαϊκών εξελίξεων τα τελευταία χρόνια, είναι αυτή που έχει στρέψει ένα μεγάλο τμήμα της επιχειρηματικής ελίτ να αναζητήσει άλλους δρόμους, προσβλέποντας σε μία πιθανή δημιουργία αγγλόφωνης ζώνης επιρροής με επίκεντρο τις χώρες της βρετανικής κοινοπολιτείας. Επί Κάμερον οι σχέσεις Ηνωμένου Βασιλείου και Κίνας έγιναν ακόμη πιο στενές, εξέλιξη ενδεικτική του αυξανόμενου βρετανικού ενδιαφέροντος προς ανατολάς…
 Διχασμένη άλλωστε δεν εμφανίζεται ως προς το ενδεχόμενο Brexit, μόνο η βρετανική κοινή γνώμη, με τις δημοσκοπήσεις να ευνοούν οριακά,  πότε το ένα και πότε το άλλο στρατόπεδο, αλλά και η επιχειρηματική και κατ’ επέκταση πολιτική ελίτ της χώρας.

   Οι Επιπτώσεις

 Η πιθανότητα ενός Brexit  θα εκληφθεί ως ένδειξη αποσύνθεσης της ΕΕ και της προβληματικής της ούτως ή άλλως συνοχής. Η πρώτη σε πολιτικό επίπεδο επίπτωση θα είναι η «παράλυση» καθώς η ΕΕ θα πρέπει να εμπλακεί σε μία μακρά διαδικασία «βελούδινου διαζυγίου» με το Λονδίνο, η οποία εκτιμάται ότι θα κρατήσει τουλάχιστον δύο χρόνια..
 Αλλά και στην περίπτωση επικράτησης του «ναι», θα ενισχυθεί η αίσθηση ότι με την απειλή εξόδου μπορεί να κερδίσεις παραχωρήσεις, ανοίγοντας την όρεξη και σε άλλους «δύστροπους» της ΕΕ να δοκιμάσουν το χαρτί του δημοψηφίσματος μπροστά μάλιστα στην πίεση της αυξανόμενης επιρροής των ευρωσκεπτικιστών σε πολλές χώρες.
 Αν είναι δε οριακή η πλειοψηφία των υποστηρικτών της παραμονής στην ΕΕ, οι πιέσεις των ευρωσκεπτικιστών θα εντείνονται, αφού η επιρροή τους θα έχει επισφραγιστεί από την ετυμηγορία ενός δημοψηφίσματος, στο οποίο θα έχουν ανταποκριθεί ψηφοφόροι με εντελώς διαφορετική αφετηρία και σκεπτικό.
  Η πρώτη άμεση επίπτωση μιας βρετανικής εξόδου θα είναι μία μικρότερη πληθυσμιακά και λιγότερο ισχυρή οικονομικά και γεωπολιτικά ΕΕ.
 Το μερίδιο της ΕΕ στον παγκόσμιο πληθυσμό θα μειωθεί από 7% σε 6,1%. Σε όρους παγκόσμιου ΑΕΠ με βάση την αγοραστική αξία το μερίδιο της ΕΕ θα μειωθεί από 17% σε 14,6% και σε τρέχουσες τιμές δολαρίου από 23,8% σε 20%.
 Το μερίδιο της ΕΕ στις παγκόσμιες εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών σε τρέχουσες τιμές και συναλλαγματικές ισοτιμίες θα μειωθεί από 33,9% σε 30%.
 Το οικονομικό και πολιτικό σοκ ενός Brexit  θα έχει ως αποτέλεσμα ή να προχωρήσει ταχύτερα η διαδικασία ενοποίησης με την ΕΕ απαλλαγμένη από μια «χώρα βαρίδι» ή θα προκαλέσει την περαιτέρω αποσύνθεσή της. Με δεδομένο τον αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό και την αδυναμία αντιμετώπισης  των κρίσεων χρέους και της πρόσφατης προσφυγικής κρίσης, το δεύτερο σενάριο φαντάζει πιο πιθανό.
 Ακόμη και στην περίπτωση του «ναι», οι εξαιρέσεις που πέτυχε η Βρετανία θα απορροφήσουν μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ενέργειας προκειμένου να μετουσιωθούν σε πράξη, χωρίς να είναι βέβαιο, εκτός από τις πιθανές νομικές επιπλοκές, ότι δεν θα υπάρξουν και πολιτικές, από χώρες ή πολιτικές δυνάμεις που δεν καλοβλέπουν την ιδιαίτερη μεταχείριση προς το Λονδίνο.
 Με δεδομένα όλα τα παραπάνω η ΕΕ θα εισέλθει κατά πάσα πιθανότητα μετά τις 23 Ιουνίου σε μία περίοδο έντονης εσωστρέφειας, αφού όπως αναφέραμε ήδη, ακόμη και η περίπτωση ενός οριακού «ναι» δεν φαντάζει αρκετή για να αποτρέψει τις προκλήσεις που ούτως ή άλλως δημιουργεί η απόφαση του Λονδίνου να θέσει σε δημοψήφισμα την παραμονή ή όχι της χώρας σε αυτήν.
 Ασχέτως του αποτελέσματος η ΕΕ δεν θα είναι η ίδια όπως πριν. Ή θα αποδυναμωθεί εξαιτίας του Brexit  ή με την Βρετανία εντός-αλλά τους ευρωσκεπτικιστές να έχουν καταγράψει σημαντικά ποσοστά επιρροής-θα έχει μικρότερη συνοχή.
  Η ΕΕ είτε θα αλλάξει-κάτι ούτως ή άλλως πολύ δύσκολο και αναγκαστικά αργό λόγω της ίδιας της πολιτικής δομής του ευρωπαϊκού εγχειρήματος-ή θα βουλιάξει… μπροστά στην αδυναμία να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και τις ευαισθησίες των λαών που την απαρτίζουν.

 Πηγές:





http://bruegel.org/2016/03/brexit-and-the-eu-uk-deal-consequences-for-the-eu/Brexit: Από την διεύρυνση στη… συρρίκνωση.


 
 Του Μωυσή Λίτση*

  Δώδεκα χρόνια μετά την τελευταία διεύρυνση της, τον Μάιο του 2014 με την εισδοχή δέκα ακόμη κρατών και δεκατέσσερα χρόνια μετά την καθιέρωση του ευρώ, εγχείρημα που προορίζονταν μετά την νομισματική ένωση να φέρει και την πολιτική, η ΕΕ βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο αποχώρησης ενός κράτους μέλους. Και μάλιστα ενός κράτους, της Βρετανίας, η οποία παρά την αμφίσημη σχέση της με την Ευρώπη, είναι μία από τις επτά ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου και στρατιωτική υπερδύναμη.
 Με το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου, υπέρ της παραμονής ή αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ, το ευρωπαϊκό εγχείρημα βρίσκεται αντιμέτωπο με μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην ιστορία του.
 Για πρώτη φορά τίθεται στην λαϊκή ετυμηγορία, όχι η ένταξη ή μη μιας χώρας στην ΕΕ, ούτε η απόρριψη ή έγκριση κάποιας συμφωνίας, όπως συνέβη με τα εξίσου σημαντικά δημοψηφίσματα για τη συνθήκη του Μάαστριχτ στις αρχές της δεκαετίας του ’90 σε Γαλλία και Δανία ή του λεγόμενου ευρωσυντάγματος το 2005 σε Γαλλία και Ιρλανδία, αλλά η ίδια η παραμονή μιας χώρας σε αυτήν και μάλιστα μιας χώρας με σημαίνουσα πολιτική και οικονομική βαρύτητα.
 Το παράδοξο στην βρετανική περίπτωση είναι ότι η πρόκληση δημοψηφίσματος για την ΕΕ, προήλθε κυρίως από το Συντηρητικό Κόμμα, το οποίο εδώ και καιρό εμφανιζόταν διχασμένο όσον αφορά την ευρωπαϊκή πολιτική, δεχόμενο πιέσεις από την άνοδο του ακροδεξιού ευρωσκεπτικιστικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας(UKIP). Αντιθέτως οι Εργατικοί εμφανίζονται αναφανδόν υπέρ της παραμονής, με τον θεωρούμενο υπεραριστερό νέο ηγέτη του κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν να υιοθετεί, με προοπτική μιας διαφορετικής περισσότερο φιλοκοινωνικής ΕΕ, τη στήριξη στην καμπάνια του «ναι».
 Πίσω από την  επιδίωξη της Βρετανίας, να μείνει έξω από τις διαδικασίες περαιτέρω ενοποίησης, κρύβεται η ανησυχία για την απώλεια της πρωτοκαθεδρίας του λονδρέζικου Σίτι ως ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό κέντρο.
 Η αντίθεση στα προνόμια που απολαμβάνουν και δικαίως στα πλαίσια του ευρωπαϊκού κεκτημένου οι μετανάστες που προέρχονται από κράτη μέλη της ΕΕ που ανήκουν στο πρώην ανατολικό μπλοκ(Πολωνία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Τσεχία κλπ), είναι περισσότερο δικαιολογία για τον επαναπατρισμό των ψηφοφόρων του UKIP  στο Συντηρητικό Κόμμα, παρά η θεμελιώδης αιτία  για τον τρέχοντα βρετανικό ευρωσκεπτικισμό.

 Αμφίσημη σχέση
 
   Η σχέση του Λονδίνου με την ΕΕ μπορεί να ήταν πάντοτε αμφίσημη, η αυξανόμενη γερμανική επιρροή και η υποχώρηση του λεγόμενου γαλλογερμανικού άξονα τα τελευταία χρόνια, ενίσχυσε  ωστόσο την αίσθηση περιθωριοποίησης και συνέτεινε στη διάθεση «ανεξαρτητοποίησης» από τη μέγγενη Βρυξελλών-Βερολίνου.
 Η πρώην πρωθυπουργός των Συντηρητικών «σιδηρά κυρία» Μάργκαρετ Θάτσερ είχε αντιταχθεί το 1990 αρχικά στην γερμανική ενοποίηση, φοβούμενη προφανώς την ισχυροποίηση της Γερμανίας, σε αντίθεση για παράδειγμα με το Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν, που είχε δει στη νομισματική ενοποίηση, μέσο χειραγώγησης πιθανής αναβίωσης του γερμανικού σωβινισμού.
 Δεν είναι τυχαίο ότι στην προεκλογική αντιπαράθεση, επιστρατεύονται «μπρουτάλ» επιχειρήματα, περί «σχεδίου Χίτλερ» από τον υποστηρικτή του «όχι» πρώην δήμαρχο του Λονδίνου Μπορίς Τζόνσον ή αναβίωσης των εθνικισμών και πιθανού τρίτου παγκοσμίου πολέμου…, από τον υποστηρικτή του «μένουμε ΕΕ» Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον. Επιχειρήματα που παραπέμπουν στη σκοτεινή περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τους ευρωπαϊκούς ανταγωνισμούς που προηγήθηκαν.
 Οι ίδιες οι σχέσεις Κάμερον-Μέρκελ δεν ήταν οι καλύτερες, παρά τα κατά καιρούς φωτογραφικά ενσταντανέ « οικογενειακής ευτυχίας». Ο Κάμερον αρνιόταν μέχρι την τελευταία στιγμή να στηρίξει το 2014 την υποστηριζόμενη από το Βερολίνο υποψηφιότητα Γιουνκέρ για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με μόνο σύμμαχο τον αμφιλεγόμενο ηγέτη της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν.
 Η ταμπλόιντ εφημερίδα Sun, ανακάλυψε μάλιστα «ναζιστική σχέση» στο οικογενειακό παρελθόν του Γιουνκέρ, αναφερόμενη στη με τη βία κατάταξη του εργάτη χαλυβουργίας πατέρα του στην Βέρμαχτ και τον τραυματισμό του στο ανατολικό μέτωπο. Πληροφορία που λέγεται ότι προήλθε από κύκλους της Ντάουνιγκ Στριτ.
 Η επιφυλακτικότητα απέναντι σε μία ισχυροποιημένη οικονομικά και κυρίως πολιτικά Γερμανία, η οποία δίνει τον τόνο των ευρωπαϊκών εξελίξεων τα τελευταία χρόνια, είναι αυτή που έχει στρέψει ένα μεγάλο τμήμα της επιχειρηματικής ελίτ να αναζητήσει άλλους δρόμους, προσβλέποντας σε μία πιθανή δημιουργία αγγλόφωνης ζώνης επιρροής με επίκεντρο τις χώρες της βρετανικής κοινοπολιτείας. Επί Κάμερον οι σχέσεις Ηνωμένου Βασιλείου και Κίνας έγιναν ακόμη πιο στενές, εξέλιξη ενδεικτική του αυξανόμενου βρετανικού ενδιαφέροντος προς ανατολάς…
 Διχασμένη άλλωστε δεν εμφανίζεται ως προς το ενδεχόμενο Brexit, μόνο η βρετανική κοινή γνώμη, με τις δημοσκοπήσεις να ευνοούν οριακά,  πότε το ένα και πότε το άλλο στρατόπεδο, αλλά και η επιχειρηματική και κατ’ επέκταση πολιτική ελίτ της χώρας.

   Οι Επιπτώσεις

 Η πιθανότητα ενός Brexit  θα εκληφθεί ως ένδειξη αποσύνθεσης της ΕΕ και της προβληματικής της ούτως ή άλλως συνοχής. Η πρώτη σε πολιτικό επίπεδο επίπτωση θα είναι η «παράλυση» καθώς η ΕΕ θα πρέπει να εμπλακεί σε μία μακρά διαδικασία «βελούδινου διαζυγίου» με το Λονδίνο, η οποία εκτιμάται ότι θα κρατήσει τουλάχιστον δύο χρόνια..
 Αλλά και στην περίπτωση επικράτησης του «ναι», θα ενισχυθεί η αίσθηση ότι με την απειλή εξόδου μπορεί να κερδίσεις παραχωρήσεις, ανοίγοντας την όρεξη και σε άλλους «δύστροπους» της ΕΕ να δοκιμάσουν το χαρτί του δημοψηφίσματος μπροστά μάλιστα στην πίεση της αυξανόμενης επιρροής των ευρωσκεπτικιστών σε πολλές χώρες.
 Αν είναι δε οριακή η πλειοψηφία των υποστηρικτών της παραμονής στην ΕΕ, οι πιέσεις των ευρωσκεπτικιστών θα εντείνονται, αφού η επιρροή τους θα έχει επισφραγιστεί από την ετυμηγορία ενός δημοψηφίσματος, στο οποίο θα έχουν ανταποκριθεί ψηφοφόροι με εντελώς διαφορετική αφετηρία και σκεπτικό.
  Η πρώτη άμεση επίπτωση μιας βρετανικής εξόδου θα είναι μία μικρότερη πληθυσμιακά και λιγότερο ισχυρή οικονομικά και γεωπολιτικά ΕΕ.
 Το μερίδιο της ΕΕ στον παγκόσμιο πληθυσμό θα μειωθεί από 7% σε 6,1%. Σε όρους παγκόσμιου ΑΕΠ με βάση την αγοραστική αξία το μερίδιο της ΕΕ θα μειωθεί από 17% σε 14,6% και σε τρέχουσες τιμές δολαρίου από 23,8% σε 20%.
 Το μερίδιο της ΕΕ στις παγκόσμιες εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών σε τρέχουσες τιμές και συναλλαγματικές ισοτιμίες θα μειωθεί από 33,9% σε 30%.
 Το οικονομικό και πολιτικό σοκ ενός Brexit  θα έχει ως αποτέλεσμα ή να προχωρήσει ταχύτερα η διαδικασία ενοποίησης με την ΕΕ απαλλαγμένη από μια «χώρα βαρίδι» ή θα προκαλέσει την περαιτέρω αποσύνθεσή της. Με δεδομένο τον αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό και την αδυναμία αντιμετώπισης  των κρίσεων χρέους και της πρόσφατης προσφυγικής κρίσης, το δεύτερο σενάριο φαντάζει πιο πιθανό.
 Ακόμη και στην περίπτωση του «ναι», οι εξαιρέσεις που πέτυχε η Βρετανία θα απορροφήσουν μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ενέργειας προκειμένου να μετουσιωθούν σε πράξη, χωρίς να είναι βέβαιο, εκτός από τις πιθανές νομικές επιπλοκές, ότι δεν θα υπάρξουν και πολιτικές, από χώρες ή πολιτικές δυνάμεις που δεν καλοβλέπουν την ιδιαίτερη μεταχείριση προς το Λονδίνο.
 Με δεδομένα όλα τα παραπάνω η ΕΕ θα εισέλθει κατά πάσα πιθανότητα μετά τις 23 Ιουνίου σε μία περίοδο έντονης εσωστρέφειας, αφού όπως αναφέραμε ήδη, ακόμη και η περίπτωση ενός οριακού «ναι» δεν φαντάζει αρκετή για να αποτρέψει τις προκλήσεις που ούτως ή άλλως δημιουργεί η απόφαση του Λονδίνου να θέσει σε δημοψήφισμα την παραμονή ή όχι της χώρας σε αυτήν.
 Ασχέτως του αποτελέσματος η ΕΕ δεν θα είναι η ίδια όπως πριν. Ή θα αποδυναμωθεί εξαιτίας του Brexit  ή με την Βρετανία εντός-αλλά τους ευρωσκεπτικιστές να έχουν καταγράψει σημαντικά ποσοστά επιρροής-θα έχει μικρότερη συνοχή.
  Η ΕΕ είτε θα αλλάξει-κάτι ούτως ή άλλως πολύ δύσκολο και αναγκαστικά αργό λόγω της ίδιας της πολιτικής δομής του ευρωπαϊκού εγχειρήματος-ή θα βουλιάξει… μπροστά στην αδυναμία να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και τις ευαισθησίες των λαών που την απαρτίζουν.

 Πηγές:





  Σχολιασμός Θέματος «Brexit: Από την διεύρυνση στη… συρρίκνωση. Του Μωυσή Λίτση»  
  ...κανένας σχόλιασμός  
  σχολιάστε εδώ
για να σχολιάσετε το παραπάνω θέμα πρέπει να εισέλθετε
 
 

Τελευταίες Προσθήκες στην Κατηγορία Aρθρα

 
 

BlackRock, η εταιρεία στην οποία «ανήκει» ο κόσμος

 23/5/2018 
 

Οικονομική μεγέθυνση, μια θρησκεία υπό εξαφάνιση, απο τον Jean Gadrey

 23/4/2018 
 

Γιατί ιδρύουμε το ΜέΡΑ25;

 26/3/2018 
 

ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ , Νέο «οικονομικό εργαλείο» πολλαπλών χρήσεων για την καπιταλιστική διαχείριση. Επιμέλεια: Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ

 21/3/2018 
 

Στίβεν Χόκινγκ :Ενα... Μυαλό με πολλές διαστάσεις

 15/3/2018 
 

Πρέπει άραγε να πληρώσουμε το χρέος;By Damien Millet, Eric Toussaint

 15/3/2018 
 

«Κόκκινα» δάνεια και δημόσια περιουσία: Τι πρέπει να γίνει . Του Γιάνη Βαρουφάκη

 26/2/2018 
 

Γ. ΣΟΥΡΛΑΣ: «ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ»(1 σχόλιo/α)

 22/2/2018 
 

Η ουτοπία της εξόδου από τα μνημόνια. Aπό το Βασίλη Βιλιάρδο

 1/2/2018 
 

Συλλογική παράκρουση. Aπό το Βασίλη Βιλιάρδο

 16/1/2018 
 

Το 2018 η χρονιά της Ευρώπης;Άρθρο του Τομά Πικετί

 15/1/2018 
 

Οι όρνιθες.από Βασίλης Βιλιάρδος

 12/1/2018 
 

Ανισοκατανομή του πλούτου. Αναζητώντας τους λόγους. Μανώλης Αναστόπουλος Economist, Economics Teacher

 10/1/2018 
 

Ο Θεωρητικός Αφαιρετισμός στην Οικονομική Επιστήμη και η Έννοια της Οικονομικής Ανάπτυξης .Του Γιώργου Θ. Χατζηκωνσταντίνου, Ομότιμου Καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας

 10/1/2018 
 

Η οικονομική επιστήμη στην αρχαία Ελλάδα

 15/12/2017 
 

ΕΦΥΓΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΤΩΝ ΜΟΪΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Του Γιώργου Δουράκη

 13/11/2017 
 

Διαπραγμάτευση ή παραλογισμός. Του Κώστα Βεργόπουλου Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII

 28/9/2017 
 

Εὐάγγελος Λεμπέσης - Ἡ Τεράστια Κοινωνικὴ Σημασία τῶν Βλακῶν ἐν τῷ Συγχρόνῳ Βίῳ

 27/9/2017 
 

Ο Γερμανός οικονομολόγος Κλέμενς Φουστ μιλάει στη HuffPost για τις δύο επιλογές της Ευρώπης, το ρίσκο τους για το ευρώ και την ΕΕ

 18/9/2017 
 

Ο Κώστας Βεργόπουλος στο Tvxs.gr: Τα «δύο πρόσωπα» του Εμανουέλ Μακρόν

 7/9/2017 
 

προβολή παλαιότερων

 
  αυτόματη είσοδος την επόμενη φορά; 
Δείτε Επίσης...

Ανακοινώσεις - Νέα

Aρθρα

Ευτράπελα

Επαγγελματικά Ευτράπελα

Εκδηλώσεις

akioe
Η ΑΚΙΟΕ στο YouTube
Νέα απο το Οικονομικό Επιμελητήριο
Ημερίδα με θέμα : «Νέος Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) »
Εκλογές στο ΕΤΑΟ 
Δυνατότητα στους λογιστές για τη σύσταση εταιριών μέσω της υπηρεσίας μιας στάσης (Υ.Μ.Σ.) Σε αναφορά του Βουλευτή Ι. Νικολόπουλου σχετικά με την υπηρεσία μιας στάσης και τους λογιστές απάντησε το Υπ.Ανάπτυξης. 
Επιστολή ΣΟΛΝΘ σχετικά με τις καταβολές οφειλών κατά την ειδική αργία διατραπεζικών συναλλαγών  
Επιστολή για την τροποποίηση δηλώσεων που υποβλήθηκαν με τον Ν. 4446/16 στην Υφυπουργό Οικονομικών Κα Κατερίνα Παπανάτσιου και Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε κ. Γεώργιο Πιτσιλή 
ΠΟΟΕΕ Ελλάδας προς Οικονομικό Επιμελητήριο: «Άδικο και προσβλητικό προς τον κλάδο να αγνοούνται τα προβλήματά μας από την Κεντρική Διοίκηση» 

Περισσότερα...

Ανακοινώσεις - Νέα
ΠΟΛ. 1081 /10-05-2018 Τροποποίηση της ΠΟΛ 1056/7-4-2017 απόφασης του Διοικητή Α.Α.Δ.Ε (1325 Β΄) "Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 15 του ν. 3091/2002 (330 Α΄) για τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων – απαιτούμενα δικαιολογητικά ....
22 ερωτήσεις-απαντήσεις για συμπλήρωση της φορολογικής δήλωσης.
ΠΟΛ. 1087 /11-05-2018 Εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης στ΄ της παρ.2 του άρθρου 12 του ν.4172/2013, στην περίπτωση απόκτησης εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα χωρίς έναρξη.
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ - Ασφαλιστικές Εισφορές Μελών Εταιρειων Η/και Διαχειριστών (EG_2018-04-16_01) Διευκρινιστική εγκύκλιος για τις ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΦΚΑ των μελών εταιρειών ή και διαχειριστών ΟΕ, ΕΕ, ΕΠΕ και ΙΚΕ, των ιδιοκτητών ..
ΠΟΛ. 1085 /09-05-2018 Κοινοποίηση της αρ. πρωτ. ΠΟΛ.1054/16.03.2018 απόφασης Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. περί τροποποίησης του άρθρου 11 της αριθμ. ΠΟΛ. 1101/04-07-2017 (ΦΕΚ 2540/Β΄) όμοιας. 
ΠΟΛ. 1078 / 27-04-2018 Τροποποίηση της αριθ. ΠΟΛ. 1135/29.08.2017 (Β’ 3053) απόφασης του Υπουργού Οικονομικών σχετικά με τον καθορισμό του καταλόγου των Δικαιοδοσιών των Αρμόδιων Αρχών της Πολυμερούς Συμφωνίας Αρμόδιων Αρχών για την... 

Περισσότερα...

Δείτε Ομιλίες
Οι ομιλίες από την συζήτηση που έγινε στα Χανιά με θέμα Είναι δυνατή η ανάπτυξη της Οικονομίας χωρίς τη μείωση του Δημόσιου χρέους; 
Το σεμινάριο για το Ε9 με την Άννα Κόλλια που διοργάνωσε το ΟΕΕ 

Περισσότερα...

To Ερώτημα της Εβδομάδας

Μήπως κάποιος από την βουλή πρέπει να αρχίσει να φωνάζει ότι ..... 

Περισσότερα...

Έχετε άποψη; Τώρα μπορείτε να σχολιάσετε το ερώτημα της εβδομάδας καθώς και κάθε θεματική καταχώρηση

Περισσότερες πληροφορίες

Βιβλιοπαρουσίαση

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις

Το μαύρο και το κόκκινο - Βεργόπουλος Κώστας 
Η παγκόσμια κρίση της ευημερίας.Του Χ Α Ρ Η Τ Ο Π Α Λ Ι Δ Η  
Ιωάννης Μαραγκός :Consistency and Viability of Capitalist Economy Systems 

Περισσότερα...

Επαγγελματικές Εκδόσεις

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο των Δημ. Σταματόπουλου - Παρ. Σταματόπουλου - Γιάννη Σταματόπουλου 
ΝΕΟ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ. Του Παντελή Σ. Παπαστάθη Οικονομολόγου – Συγγραφέα 
Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος - Ανάλυση Ερμηνεία.Των Δ. Σταματόπουλου - Α. Καραβοκύρη 

Περισσότερα...

Λογοτεχνικές Εκδόσεις

«Η σμίλη των πελάγων» Της Χρυσούλας Δημητρακάκη 
«H γοητεία μιας συντριβής». Του Μάρδα Δημήτρη 
Επί σκηνής χωρίς πρόβα.Του Δημήτρη Μπουραντά 

Περισσότερα...

Σας Προτείνουμε...

Τεχνικές Χρηματιστηριακών προβλέψεων των ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ - ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ ΚΙΜΩΝ - ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

©2008 akioe.gr - ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

Δυναμικές Ιστοσελίδες σε ASP με προσαρμοσμένα Content Manager Tools, αυτόματα Newsletters και υποστήριξη RSS 2.0
περισσότερες πληροφορίες...

Για αυτόματη είσοδο, κάντε κλικ εδώ. Δώστε στο User το αναγνωριστικό User ID και στο Pass τον κωδικό πρόσβασης.

RSS Feed

κάνε την αρχική σελίδα

προσθήκη στα αγαπημένα