Forum | Εγγραφή | Υπενθύμηση Κωδικού | Λίστα Μελών | Αναζήτηση
 
19/2/2020
User: Pass:  

Αρχική Σελίδα

Παρουσίαση

Οι Θέσεις Μας

Διακήρυξη

Δημοσιεύσεις

Συντονιστική Επιτροπή

Νόμοι που διέπουν το επάγγελμα

Χρήστες: 5149
 
Email 
teamakioe@gmail.com
 

NewsLetter

Γράψτε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα μας

 

 
 

Αρθρα

Αρχαίο... λάδωμα αθάνατο Από τον 19ο αιώνα στα σκάνδαλα του Μεσοπολέμου.Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ
Από το κράτος πρόνοιας, στο κράτος... φιλανθρωπίας. Των Σάββα Γ. Ρομπόλη* και Βασιλείου Γ. Μπέτση**
Η Ελλάδα μπροστά στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Από το Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων ΓΣΕΒΕΕ ( ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ)
Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση στα πάνελ του Νταβός.
ΣΔΙΤ: Η Συντριβή του Δημοσίου συμφέροντος από τον Ιδιωτικό Τομέα, του Λεωνίδα Βατικιώτη
Αναδιάρθρωση χρέους και «πράσινο» ομόλογο ζητά ο Βαρουφάκης

Περισσότερα...

 

Είπαν & λάλησαν

είπαν...

«Ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε άψογα... μέχρι που χιόνισε πολύ»  
Αρχηγός ΓΕΝ, κ. Νικόλαος Τσούνης , Ντόρα Μπακογιάννη Βουλευτής Χανίων  
Ο αθλητισμός είναι πάνω από όλα σεβασμός και ανθρωπιά! 

Περισσότερα...

λάλησαν...

Παναγιώτης Κουρουμπλής : Για τους Έλληνες της Μικράς Ασίας
Δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης στην ΕΡΤ για τους πλειστηριασμούς
Ο κ. Πέτσας δήλωσε σχετικά με το Oruc Reis 

Περισσότερα...

 

Γρήγοροι Σύνδεσμοι

TAXISnet

Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων

Υπουργείο Οικονομίας & Οικονομικών

Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας

Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων

ΙΚΑ

Ο.Α.Ε.Ε.

 

Βοηθήματα

Βιβλιοπαρουσίαση

Νομοθετικά

Ερωτήματα

Εργασία

Οικονομικά

Ομιλίες σε Video

 
 

Ελλειμμα ελπίδας - περίσσευμα «δικαιοσύνης» ΤΟΥ Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑ

�������� 
 

Ημερομηνία: 15/3/2010   Μεγέθυνση - Σμίκρυνση - Σχολιασμός

Ελλειμμα ελπίδας - περίσσευμα «δικαιοσύνης»

ΤΟΥ Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑ | Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Οι οικονομικές κρίσεις δεν είναι «θεοδικίες». Δεν είναι παίγνια μιας ανεξέλεγκτης μοίρας. Είναι «Κοινωνιοδικίες». Παρενέργειες δηλαδή ιστορικών δράσεων και επιλογών. Ετσι κάθε κοινωνία εκτρέφει τις μορφές κρίσης που αντιστοιχούν στη δομή της, επινοεί τους συγκεκριμένους και «αρμόζοντες» ιστορικούς τρόπους για να τις αντιμετωπίσει και αποκρυσταλλώνει τον δικό της ειδοποιό περί κρίσεως πολιτικό λόγο. Οι «δωσίλογοι της ειρήνης»
Οι κρίσεις εμφανίζονται πάντα απρόσκλητες και σε «ακατάλληλες στιγμές». Και γι΄ αυτό ακριβώς κανείς δεν φαίνεται να τις φοβάται προτού ενσκήψουν. Υπό «κανονικές συνθήκες», ελάχιστοι θυμούνται ότι στα καπιταλιστικά συστήματα η οικονομική πρόοδος δεν είναι ποτέ ευθύγραμμη. Οι παχιές αγελάδες εναλλάσσονται με τις ισχνές, η οικονομική άνθηση ακολουθείται από κρίσεις και υφέσεις και αργότερα από ανακάμψεις. Ακόμα και αν οι αγοραίες κοινωνίες επικαθορίζονται από τον δομικά αναπτυξιακό τους προσανατολισμό, οι χρόνοι και οι ρυθμοί της ανάπτυξης δεν είναι ποτέ δυνατόν να ελέγχονται απολύτως. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια τη στιγμή των υφέσεων, το βάθος τους ή τη διάρκειά τους.

Θεωρείται βέβαια σίγουρο πως «κάποτε» η οικονομία θα επανέλθει στην «ομαλότητα της αέναης ανόδου». Αλλά συνταγές-πανάκειες για την άμεση αντιμετώπιση της (εξ υποθέσεως προσωρινής αλλά συχνά καταλυτικής) δυσπραγίας δεν φαίνεται να διατίθενται. Τα όποια θύματα δεν έχουν παρά να προσβλέπουν σε ένα καλύτερο απόμακρο μέλλον και να επιδείξουν την ιώβεια υπομονή που αρμόζει στην ανημποριά τους. Πολλώ μάλλον που αντίθετα με τις εξ ορισμού «δημοκρατικές» θεομηνίες και πανδημίες, οι κοινωνιοδικίες δεν αγγίζουν όλους την ίδια στιγμή και με τον ίδιο τρόπο. Πάντα εμφανίζονται εσμοί προνοητικών, επιτήδειων και αδίστακτων κερδοσκόπων που θα αντλήσουν οφέλη μέσα από την εξαθλίωση των άλλων. Οπως συνέβη και στη γερμανική κατοχή, και ακόμα περισσότερο, οι εκκολαπτόμενοι αυτοί «δωσίλογοι της ειρήνης» δεν πρόκειται να υποστούν καμία απολύτως ηθική ή νομική συνέπεια. Ολοι γνωρίζουν ότι ο Μαμωνάς, ο θεός του χρήματος, θα φροντίσει να ξεπλύνει όχι μόνο τα κέρδη αλλά και τις υπολήψεις τους.

Κοινωνικές αντιδράσεις
Σε αυτό ακριβώς οφείλεται η γενικευμένη αίσθηση αδικίας που ενεργοποιεί οργή και αγανάκτηση. Περισσότερο ανυπόφορη ακόμα από αυτή καθεαυτή την (αναγκαστική) συρρίκνωση των βιοτικών επιπέδων του κοινού πολίτη είναι η ευρεία ανακατανομή πλούτου και κοινωνικής ισχύος που επιτελείται στην πλάτη του. Στο μέτρο λοιπόν που, όπως παρατηρούσε ο Σουμπέτερ, η καπιταλιστική ανάπτυξη τείνει πάντα να απογειώνεται με την «καταστροφή» των πιο παρωχημένων και αναποτελεσματικών συντελεστών της παραγωγικής διαδικασίας, η κοινωνική αντίδραση μπροστά στα φαινόμενα αυτά απειλεί με εκρήξεις και ανατροπές.

Για τις συσσωρευμένες κοινωνικές δυσανεξίες και ανασφάλειες, η κρίση λειτουργεί ως καταλύτης. Ο απρόβλεπτος χαρακτήρας των κρίσεων συνεπάγεται εξίσου απρόβλεπτες συνέπειες.

Από τον 20ό στον 21ο αιώνα
Θα πρέπει να θυμηθούμε ότι όλες οι κρίσεις του εικοστού αιώνα οδήγησαν, ευθέως η εμμέσως, σε θεαματικές μεταλλαγές όχι μόνον των πολιτικών ισορροπιών αλλά και του περιεχομένου των πολιτικών προταγμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι τα μεγάλα επαναστατικά εγχειρήματα, οι φασιστικοί ολοκληρωτισμοί αλλά και οι μείζονες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες εμφανίστηκαν σε στιγμές όπου το κοινωνικό κόστος της αναπαραγωγής του ισχύοντος συστήματος φαινόταν να ξεπερνά τα όρια αντοχής μιας μεγάλης μερίδας του πληθυσμού. Οι κρίσεις που σφράγισαν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και, λίγα χρόνια μετά, τη γενικευμένη μεσοπολεμική εξαθλίωση, δεν εξέθρεψαν μόνο την οκτωβριανή επανάσταση, τον εθνικοσοσιαλισμό και τον φασισμό αλλά οδήγησαν επίσης και στο Νιου Ντιλ του Φραγκλίνου Ρούζβελτ και στα λαϊκά μέτωπα της Γαλλίας και της δημοκρατικής Ισπανίας. Υπό τους όρους αυτούς έμπαιναν και πάλι επί τάπητος όλα τα θεμελιώδη ζητήματα της οργάνωσης των κοινωνικών σχέσεων.

Και στο πλαίσιο αυτό κάθε χώρα επιχείρησε να δώσει τη δική της ιστορική απάντηση. Ανεξάρτητα από τις εκβάσεις των συγκρούσεων, οι δυσπραγούντες πολίτες πετύχαιναν έτσι μια προσωρινή τουλάχιστον εκτόνωση των φοβιών τους και της αγανάκτησής τους. Ακόμα και αν η βελτίωση της υλικής τους μοίρας τούς εμφανιζόταν σαν μακρινός αντικατοπτρισμός, οι ελπίδες επικείμενων πολιτικών μετασχηματισμών προσέδιδαν νόημα και δικαίωναν τους αγώνες τους.

Το τέλος των εθνικών επιλογών
Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η μείζων ίσως διαφορά της τρέχουσας συγκυρίας σε σχέση με το παρελθόν. Πράγματι, η σημερινή κρίση δεν είναι μόνο παγκόσμια σε ό,τι αφορά την έκτασή της και το βάθος της, αλλά και παγκοσμιοποιημένη σε ό,τι αφορά τις πολιτικές ευχέρειες της αντιμετώπισής της. Η αύξουσα ενσωμάτωση και αλληλεξάρτηση των επί μέρους εθνικών οικονομιών, η θεσμοποίηση δεσμευτικών υπερεθνικών κανόνων και κανονισμών όχι μόνο σε ευρωπαϊκή αλλά και σε υπερεθνική κλίμακα, η συνακόλουθη βαθμιαία αποψίλωση της εθνικής οικονομικής κυριαρχίας και η πλήρης σχεδόν επικράτηση της μονοδιάστατης μονεταριστικής οικονομικής ορθοδοξίας έχουν συρρικνώσει δραματικά την πολιτική ευχέρεια των κρατών να επιλέξουν εθνικές στρατηγικές εξόδου από την κρίση. Αν λοιπόν υπάρχει κάτι που διαφοροποιεί την τρέχουσα κρίση από τις προηγούμενες αυτό είναι ένα «έλλειμμα» οποιασδήποτε απτής ελπίδας και προοπτικής.

Στο πλαίσιο αυτό, ο πολιτικός λόγος γιατην κρίση ηχεί κούφιος και ανεπαρκής. Ακόμα και αν τα οποιαδήποτε επιβαλλόμενα μέτρα θεωρηθούν «αναγκαία»- και κατά πάσα πιθανότητα είναι «αναγκαία»- η αδήριτη αυτή ανάγκη συναρτάται με την αντικειμενική πολιτική αδυναμία να χαραχθούν άλλες εναλλακτικές πορείες εξόδου από την κρίση στη βάση αδέσμευτων και πρωτογενών εθνικών επιλογών. Για την άρχουσα γνώμη η ιδέα της προστασίας και περιχαράκωσης της εθνικής οικονομίας και μαζί της η ιδέα της εθνικής πορείας προς την ανάπτυξη και την προκοπή οφείλουν να εγκαταλειφθούν ως ανιστόρητες χίμαιρες. Είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν, όλες οι χώρες καλούνται να προδιαγράψουν το μέλλον τους πάνω στην αποκλειστική βάση της άμεσης ανταγωνιστικής μεγιστοποίησης της παραγωγικότητάς τους. Με αυτή την έννοια λοιπόν δεν υπάρχουν πια εθνικοί Ρουβίκωνες. Τα χέρια που ρίχνουν τους κύβους είναι πάντα ξένα. Και υπ΄ αυτούς τους όρους, η «εθνική συναίνεση» για την οποία γίνεται τόσος λόγος δεν μπορεί να είναι παρά μια λευκή επιταγή για τη διαπραγμάτευση των όρων υποταγής στην έξωθεν επικαθοριζόμενη «πραγματικότητα». Το πολιτικό φαίνεται να συνοψίζεται, και να εξαντλείται, στη ρεαλιστική αναγνώριση της αδυσώπητης ισχύος των γεγονότων.

Ο υδραυλικός και ο εφοπλιστής
Μέχρις εδώ, όλα είναι εν μέρει τουλάχιστον εύλογα, αναμενόμενα, ίσως και αναπόφευκτα. Μπροστά όμως στο διάχυτο πλέον «έλλειμμα ελπίδας», οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης αναγκάζονται να επιχειρήσουν ένα πρόσθετο και ψευδεπίγραφο πήδημα στο κενό. Στο μέτρο ακριβώς που θα πρέπει να εξηγηθεί και να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι η «ανάγκη» είναι πρακτικά ανέφικτο να θίξει όλους τους πολίτες ισομερώς και «κατ΄ αναλογίαν των δυνάμεών τους», θα τεθούν αναπόφευκτα το φλέγοντα αξιακά ζητήματα της «δικαιοσύνης μέσα στην κρίση» ή της «δικαιοσύνης ενώπιον της ανάγκης». Εδώ ακριβώς εντάσσεται η ανάδυση μιας σειράς νέων ρητορικών σχημάτων που παίρνουν ολοένα μεγαλύτερη έκταση.

Η υπογράμμιση της συλλογικής «εις ολόκληρον» ευθύνης όλων των πολιτών για τα «εθνικά μας χάλια» και η προβολή μιας υπεύθυνης συλλογικής στάσης όλων απέναντι στις «έκτακτες περιστάσεις» δεν αποβλέπει μόνο στη μεγιστοποίηση της συναίνεσης αλλά και στη διάχυση της ενοχοποίησης. Αφού οι θύτες θα βρεθούν εξ αντικειμένου στο απυρόβλητο, θα πρέπει να μπορούν να συναινέσουν τα θύματα. Η συνταγή είναι δοκιμασμένη. Από τη στιγμή που ο φοροφυγάς μικροϋδραυλικός είναι εξίσου «ένοχος» και «ανήθικος» με τον φοροφυγάδα μεγαλοεφοπλιστή, πρέπει να παταχθούν και οι δύο εξίσου αμείλικτα. Ακόμα λοιπόν και αν είναι πρακτικά αδύνατον να συλληφθεί ο δεύτερος, ας κατασταλεί τουλάχιστον, με ευκαιρία την κρίση, ο πρώτος. Σε αυτό ακριβώς φαίνεται να συνίσταται η επαγγελία της «δικαιοσύνης των έκτακτων περιστάσεων». Η κρίση δεν παράγει μόνο έναν νέο ειδοποιό πολιτικό λόγο. Οριοθετεί επίσης και ένα νέο σύστημα αξιακών εκλογικεύσεων.

Ο κ. Κωνσταντίνος Τσουκαλάς είναι ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας.

  Σχολιασμός Θέματος «Ελλειμμα ελπίδας - περίσσευμα «δικαιοσύνης» ΤΟΥ Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑ»  
  ...κανένας σχόλιασμός  
  σχολιάστε εδώ
για να σχολιάσετε το παραπάνω θέμα πρέπει να εισέλθετε
 
 

Τελευταίες Προσθήκες στην Κατηγορία Aρθρα

 
 

Αρχαίο... λάδωμα αθάνατο Από τον 19ο αιώνα στα σκάνδαλα του Μεσοπολέμου.Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ

 13/2/2020 
 

Από το κράτος πρόνοιας, στο κράτος... φιλανθρωπίας. Των Σάββα Γ. Ρομπόλη* και Βασιλείου Γ. Μπέτση**

 10/2/2020 
 

Η Ελλάδα μπροστά στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Από το Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων ΓΣΕΒΕΕ ( ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ)

 28/1/2020 
 

Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση στα πάνελ του Νταβός.

 27/1/2020 
 

ΣΔΙΤ: Η Συντριβή του Δημοσίου συμφέροντος από τον Ιδιωτικό Τομέα, του Λεωνίδα Βατικιώτη

 27/1/2020 
 

Αναδιάρθρωση χρέους και «πράσινο» ομόλογο ζητά ο Βαρουφάκης

 27/1/2020 
 

Γιατί ο καπιταλισμός χρειάζεται... restart!

 13/1/2020 
 

Κοινωνική ευημερία στην Ήπειρο και Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων / του Μιχάλη Διακομιχάλη

 13/1/2020 
 

Προβληματική Εξωτερική Πολιτική και Θαλάσσιες ζώνες. Του Νίκου Κοτζιά

 13/1/2020 
 

Πρέπει να μιλάμε για τον κόσμο που έρχεται, όχι για τα κουτσομπολιά. Του Νίκου Κοτζιά

 8/1/2020 
 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.. Για όσους - κυρίως εισαγγελείς και δικαστές- μπορεί να έχουν "κοντή" ιστορική μνήμη... Tου ΛΕΩΝΙΔΑ Μ.ΠΕΓΙΑΔΗ

 19/12/2019 
 

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΣΤΟΧΟΙ, ΜΕΘΟΔΟΙ, ΜΕΣΑ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ. Του Καθηγητή Νίκου Λέανδρου Αντιπρύτανη Οικονομικών, Προγραμματισμού και Ανάπτυξης Πάντειο Πανεπιστήμιο

 11/12/2019 
 

Μετακεϋνσιανοί και Νεοφιλελεύθεροι-Θεωρητικές Ιδέες και Πολιτική Πρακτική. Από Σπύρος Στάλιας

 9/12/2019 
 

Στρατηγικές Παρεμβάσεις για την Ανάπτυξη της Βιομηχανίας: Ανάλυση Επιδράσεων και Πολιτικών

 4/12/2019 
 

Νίκος Κοτζιάς: “Ας αρχίσουμε επιτέλους να τσακωνόμαστε για το πως θέλουμε την Ελλάδα τον 21ο αιώνα”!

 25/11/2019 
 

Η απιστία ...από το δημόσιο συμφέρον.Του Χρίστου Κουτσουνάσιου*>

 25/11/2019 
 

Το Τέλος του Νεοφιλελευθερισμού και η Επάνοδος της Ιστορίας. Tου Τζόζεφ Στίγκλιτς(1 σχόλιo/α)

 18/11/2019 
 

4η Βιομηχανική Επανάσταση: Η ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί

 5/11/2019 
 

Πώς μπαίνει «ταφόπλακα» στη δημόσια επικουρική ασφάλιση

 25/10/2019 
 

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΩΣ ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟ ΦΕΟΥΔΟ. Του Γιώργου Δουράκη

 17/10/2019 
 

προβολή παλαιότερων

 
  αυτόματη είσοδος την επόμενη φορά; 
Δείτε Επίσης...

Ανακοινώσεις - Νέα

Aρθρα

Ευτράπελα

Επαγγελματικά Ευτράπελα

Εκδηλώσεις

akioe
Η ΑΚΙΟΕ στο YouTube
Νέα απο το Οικονομικό Επιμελητήριο
ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΔΙΠΛΗ ΠΟΙΝΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΝ. Του Αριστομένη Τριγώνη
Παρουσίαση βιβλίου του κ. Παναγιώτη Ρουμελιώτη : ΡΗΞΗ , Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ
Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα, ζητούν στέγη στο Ο.Ε.Ε αλλά πρέπει, να τους την εκχωρήσετε. 
Κάλεσμα προς τoν Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Πληροφορικής & Επικοινωνιών Ελλάδας . Δέσμευση προς στους συναδέλφους 
Η Εργαλειοθήκη Ανταγωνιστικότητας, ο κανονισμός 1407/2013 και ο διαχωρισμός δραστηριοτήτων και κόστους. 
Αίτημα για τη δημιουργία και ελεύθερη διάθεση από την ΓΓΠΣ υποστηρικτικού λογισμικού καταχώρησης της σύνοψης των παραστατικών άνευ ποσοτικού περιορισμού εγγραφών ή μορφότυπου εισαγωγής δεδομένων, και εκτός πλατφόρμας ηλεκτρονικών βιβλίων ΑΑΔΕ.(1 σχόλιο/α) 

Περισσότερα...

Ανακοινώσεις - Νέα
A. 1017 /27-01-2020 Καθορισμός της μορφής του προτύπου έκδοσης του ηλεκτρονικού τιμολογίου, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο έκδοσης ηλεκτρονικών τιμολογίων.
Ελεύθεροι επαγγελματίες: Μέχρι πότε η επιλογή ασφαλιστικής κατηγορίας
Ε9: Τα 5 κλικ για να γλιτώσετε πρόστιμα από τα «ξεχασμένα» τετραγωνικά.
Φορολογικές δηλώσεις 2020: Πότε ανοίγει το TAXISnet - Όσα πρέπει να γνωρίζετε
Α. 1020 /31-01-2020 Τύπος και περιεχόμενο της «ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΑΠΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ» - Έντυπο Ε3.
Α. 1025 /04-02-2020 Τύπος και περιεχόμενο της βεβαίωσης αποδοχών ή συντάξεων, της βεβαίωσης των αμοιβών από επιχειρηματική δραστηριότητα και της βεβαίωσης εισοδημάτων από μερίσματα, τόκους, δικαιώματα καθώς και υποβολή αυτών με τη χρήση...

Περισσότερα...

Δείτε Ομιλίες
Μήνυμα του ομότιμου καθηγητή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Χαντζηκωνσταντίνου Γεωργίου για την ΑΚΙΟΕ και τις εκλογές του ΟΕΕ 
Οι ομιλίες από την συζήτηση που έγινε στα Χανιά με θέμα Είναι δυνατή η ανάπτυξη της Οικονομίας χωρίς τη μείωση του Δημόσιου χρέους; 

Περισσότερα...

To Ερώτημα της Εβδομάδας

Γιατί έμειναν εκτός αντικειμενικών αξιών περιοχές στην χώρα , ποιος ευθύνεται ; (1 σχόλιο/α) 

Περισσότερα...

Έχετε άποψη; Τώρα μπορείτε να σχολιάσετε το ερώτημα της εβδομάδας καθώς και κάθε θεματική καταχώρηση

Περισσότερες πληροφορίες

Βιβλιοπαρουσίαση

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ - ΡΗΞΗ - Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ
Ελληνικό χρέος η διαιώνιση του προβλήματος. 
Το μαύρο και το κόκκινο - Βεργόπουλος Κώστας 

Περισσότερα...

Επαγγελματικές Εκδόσεις

"Δαπάνες Επιχειρήσεων. Ανάλυση - Ερμηνεία" των Δημ. Σταματόπουλου - Αντ. Καραβοκύρη 
Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο των Δημ. Σταματόπουλου - Παρ. Σταματόπουλου - Γιάννη Σταματόπουλου 
ΝΕΟ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ. Του Παντελή Σ. Παπαστάθη Οικονομολόγου – Συγγραφέα 

Περισσότερα...

Λογοτεχνικές Εκδόσεις

“Κατάθεση ψυχής” – Γιώργος Θ. Σαρδέλης 
«Η σμίλη των πελάγων» Της Χρυσούλας Δημητρακάκη 
«H γοητεία μιας συντριβής». Του Μάρδα Δημήτρη 

Περισσότερα...

Σας Προτείνουμε...

Φορολογία Εισοδήματος Φυσικων-Νομικών Προσώπων Συμπλήρωμα Τόμων A,΄Β.΄Γ

©2008 akioe.gr - ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

Δυναμικές Ιστοσελίδες σε ASP με προσαρμοσμένα Content Manager Tools, αυτόματα Newsletters και υποστήριξη RSS 2.0
περισσότερες πληροφορίες...

Για αυτόματη είσοδο, κάντε κλικ εδώ. Δώστε στο User το αναγνωριστικό User ID και στο Pass τον κωδικό πρόσβασης.

RSS Feed

κάνε την αρχική σελίδα

προσθήκη στα αγαπημένα