Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν την Επιχείρηση Epic Fury — την εκτεταμένη στρατιωτική εκστρατεία τους κατά του Ιράν, που ξεκίνησε σε συνεργασία με το Ισραήλ — το οικονομικό κόστος για τους

Αμερικανούς φορολογούμενους αρχίζει να γίνεται αντικείμενο προσοχής για τους παρατηρητές του προϋπολογισμού στην Ουάσινγκτον και στον ακαδημαϊκό χώρο.

Σύμφωνα με τον Kent Smetters, διευθυντή του Penn Wharton Budget Model (PWBM) και έναν από τους κορυφαίους δημοσιονομικούς αναλυτές της χώρας, το συνολικό οικονομικό κόστος των επιθέσεων θα μπορούσε να φτάσει τα 210 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Smetters, του οποίου το μοντέλο χρησιμοποιείται ευρέως στην Ουάσινγκτον για την ανάλυση των δημοσιονομικών και μακροοικονομικών επιπτώσεων της ομοσπονδιακής πολιτικής, έχει εμπειρία στην πολιτική της Ουάσινγκτον, καθώς έχει εργαστεί ως οικονομολόγος στο Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου και ως αναπληρωτής βοηθός γραμματέας για την οικονομική πολιτική στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ.

Αβεβαιότητα

Έχει συμβουλεύσει το Κογκρέσο σε θέματα δυναμικής βαθμολόγησης και συνεργάζεται με πολιτικούς και από τα δύο κόμματα σε θέματα σημαντικής φορολογικής και δημοσιονομικής νομοθεσίας. Ο Smetters έχει περιγράψει το PWBM ως «sandbox» για τους νομοθέτες, όπου μπορούν να επεξεργάζονται ιδέες οικονομικής πολιτικής. Ο μικρότερος αριθμός που έδωσε όταν ρωτήθηκε για το κόστος της Epic Fury για τους φορολογούμενους ήταν 40 δισ. δολάρια, σε ένα εύρος που φτάνει τα 95 δισ. δολάρια. Είπε ότι το PWBM υποθέτει μεγαλύτερο ανοδικό κίνδυνο στο σενάριο Epic Fury, οπότε ένα άμεσο κόστος 65 δισ. δολαρίων για τους φορολογούμενους είναι το πιθανό κόστος για τις άμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις, καθώς και για την αντικατάσταση εξοπλισμού, πυρομαχικών και άλλων προμηθειών.

«Αν ο πόλεμος διαρκέσει περισσότερο από δύο μήνες, τότε αυτός ο αριθμός αυξάνεται», πρόσθεσε. Εκτός από τις άμεσες στρατιωτικές δαπάνες, ο Smetters προέβλεψε μια επιπλέον οικονομική απώλεια μόνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες ύψους περίπου 115 δισ, δολαρίων, με ένα ευρύ φάσμα αβεβαιότητας που κυμαίνεται από 50 δισ. έως 210 δισ. δολάρια. «Και πάλι, υπάρχει μεγαλύτερη αβεβαιότητα στο ανώτερο άκρο», σημείωσε, επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος ανοδικής τάσης είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο καθοδικής τάσης. Αυτή η ευρύτερη οικονομική επίδραση οφείλεται στις διαταραχές στο εμπόριο, στις αγορές ενέργειας και στις χρηματοοικονομικές συνθήκες που συνήθως προκαλεί μια παρατεταμένη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.

Αιτιολόγηση

Τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν το κόστος του καθεστώτος δασμών IEEPA της κυβέρνησης, το οποίο η PWBM έχει εκτιμήσει σε 179 δισ. δολάρια. Το ποσό αυτό πιθανότατα θα πρέπει να επιστραφεί στις αμερικανικές εταιρείες, αν όχι στους φορολογούμενους, μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου σχετικά με τη νομιμότητα των δασμών IEEPA. Η σύγκρουση ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, όταν ο Πρόεδρος Τραμπ ενέκρινε την Επιχείρηση Epic Fury, μια κοινή στρατιωτική εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ με στόχο την υποδομή βαλλιστικών πυραύλων, τις ναυτικές δυνάμεις και το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Ο Τραμπ χαρακτήρισε την επιχείρηση ως απαραίτητη απάντηση σε αυτό που αποκάλεσε «επικείμενη πυρηνική απειλή» του Ιράν, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ είχαν εξαντλήσει τις διπλωματικές επιλογές τους, αφού το Ιράν «απέρριψε κάθε ευκαιρία να αποκηρύξει τις πυρηνικές του φιλοδοξίες». Ο Λευκός Οίκος χαρακτήρισε τις επιθέσεις «ακριβείς» και «συντριπτικές», με τον Τραμπ να δεσμεύεται να «αποσυναρμολογήσει τις πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν» και να διασφαλίσει ότι το Ιράν «δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα».

Κόστος… προ επίθεσης

Μέχρι την τρίτη ημέρα της εκστρατείας, τουλάχιστον τέσσερις Αμερικανοί στρατιώτες είχαν σκοτωθεί, και ο Τραμπ δήλωσε τη Δευτέρα ότι η επιχείρηση θα μπορούσε να διαρκέσει «τέσσερις έως πέντε εβδομάδες» — αν και αναγνώρισε ότι θα μπορούσε να διαρκέσει περισσότερο και αρνήθηκε να αποκλείσει την αποστολή χερσαίων δυνάμεων. Η προοπτική μιας παρατεταμένης σύγκρουσης αυξάνει σημαντικά τα οικονομικά διακυβεύματα, καθώς τα μοντέλα του Smetters υποθέτουν ότι το κόστος θα αυξηθεί απότομα μετά το όριο των δύο μηνών. Αμερικανικά ΜΜΕ είχαν αναφέρει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να εξαντλήσουν γρήγορα τα πυρομαχικά τους, καθώς προηγούμενες πολεμικές ασκήσεις δείχνουν ότι τα αποθέματα επαρκούν για μόλις μία εβδομάδα, αν και ο ακριβής αριθμός είναι απόρρητος.

Ακόμη και πριν πέσουν οι πρώτες βόμβες, η στρατιωτική ενίσχυση του Πενταγώνου πριν από την επίθεση είχε ήδη κοστίσει στους φορολογούμενους περίπου 630 εκατ. δολάρια, όπως δήλωσε προηγουμένως στο Wall Street Journal η Elaine McCusker, πρώην ανώτερη υπάλληλος του Πενταγώνου στον τομέα του προϋπολογισμού, που τώρα εργάζεται στο American Enterprise Institute. Η αναδιάταξη περισσότερων από δώδεκα πολεμικών πλοίων και πάνω από 100 αεροσκαφών στη Μέση Ανατολή ήταν η κύρια αιτία αυτών των δαπανών, αν και η McCusker δήλωσε ότι τα έξοδα αυτά είναι πιθανό να απορροφηθούν από τον υπάρχοντα προϋπολογισμό του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2026, ύψους 839 δισ. δολαρίων.

Έντονη συζήτηση

Το κόστος του πολέμου έχει ήδη προκαλέσει την προσοχή του Κογκρέσου. Μια δημοσκόπηση της Reuters/Ipsos που διεξήχθη το Σαββατοκύριακο έδειξε ότι μόνο ένας στους τέσσερις Αμερικανούς δηλώνει ότι υποστηρίζει τις επιθέσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν, συμπεριλαμβανομένου μόνο ενός στους τέσσερις Ρεπουμπλικάνους που πιστεύουν ότι ο Τραμπ είναι υπερβολικά πρόθυμος να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη. Με τη δημόσια γνώμη διχασμένη και τους δημοσιονομικούς συντηρητικούς να επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στο ομοσπονδιακό έλλειμμα, οι οικονομικές εκτιμήσεις του Penn Wharton είναι πιθανό να τροφοδοτήσουν μια εντεινόμενη πολιτική συζήτηση σχετικά με το ποιος τελικά θα αναλάβει το κόστος μιας σύγκρουσης χωρίς σαφή ημερομηνία λήξης.

Ο Smetters εξέφρασε μια προειδοποίηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο συνήθως υπολογίζονται τα έξοδα του πολέμου. «Ένα πρόβλημα που έχω με τους υπολογισμούς του κόστους του πολέμου είναι ότι αγνοούν πραγματικά το αντιφατικό», είπε με μια μικρή υποτίμηση. «Αν το Ιράν αποκτούσε πραγματικά πυρηνικά όπλα, τότε ίσως να ξοδεύαμε πολύ περισσότερα για το στρατό και ακόμη και για την αποκατάσταση των πόλεων αργότερα».

https://economico.gr